Το Μνημείο της Σύγχρονης Βλακείας: Στήνονται στις ουρές για διαβατήριο νομίζοντας ότι ξεγελούν το σύστημα

Το φαινόμενο των μαζικών επισκέψεων στα γραφεία διαβατηρίων της Ελληνικής Αστυνομίας αποτελεί ένα μοναδικό μνημείο σύγχρονης κοινωνικής ειρωνείας. 

Εκατοντάδες πολίτες, καθοδηγούμενοι από θεωρίες συνωμοσίας, σπεύδουν να αποφύγουν τις νέες ψηφιακές ταυτότητες. 

Το αποτέλεσμα; Μια τρύπα στο νερό, με υψηλό μάλιστα οικονομικό κόστος.

Το Μεγάλο Παράδοξο: Φεύγουν από το RFID, πάνε στο RFID

• Ο «εχθρός» RFID: Οι συνωμοσιολόγοι αρνούνται τη νέα ταυτότητα επειδή φοβούνται το ασύρματο μικροτσίπ (RFID/NFC).
• Η σκληρή αλήθεια: Το ελληνικό διαβατήριο περιέχει ακριβώς την ίδια τεχνολογία RFID εδώ και 20 χρόνια (από το 2006).
• Ίδια δεδομένα: Στο τσιπάκι του διαβατηρίου υπάρχουν ήδη η ψηφιακή φωτογραφία και τα βιομετρικά τους αποτυπώματα.
• Η ειρωνεία: Τρέχουν να αγοράσουν αυτό ακριβώς που προσπαθούν να αποφύγουν, νομίζοντας ότι ξεγελούν το σύστημα.

Μια οικονομική «αυτοκτονία» χωρίς ουσία

• Κόστος νέας ταυτότητας: Μόλις 10 ευρώ.
• Κόστος διαβατηρίου: Περίπου 84 ευρώ.
• Το «κέρδος» τους: Πληρώνουν 8 φορές περισσότερα χρήματα για να αποκτήσουν ένα έγγραφο με την ίδια τεχνολογία.
• Η πρακτικότητα: Αντί για μια βολική κάρτα, κουβαλάνε ένα ολόκληρο, άβολο βιβλιάριο στις καθημερινές τους συναλλαγές.

Τι «γλιτώνουν» στην πραγματικότητα; Μια μικρή παράταση

Το μοναδικό πράγμα που καταφέρνουν με αυτή την κίνηση είναι μια προσωρινή καθυστέρηση:

• Για εσωτερική χρήση: Κρατούν την παλιά «μπλε» ταυτότητα για να κάνουν τη δουλειά τους στην Ελλάδα, αφού ισχύει μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2027.
• Για ταξίδια: Χρησιμοποιούν το πανάκριβο διαβατήριο αντί για τη νέα ταυτότητα-κάρτα, αφού οι παλιές ταυτότητες απαγορεύονται πλέον στα αεροδρόμια.
• Το μοιραίο τέλος: Σε λίγο καιρό, η παλιά ταυτότητα θα είναι άχρηστο χαρτί και θα αναγκαστούν να βγάλουν τη νέα ούτως ή άλλως.

Ένας μύθος με ημερομηνία λήξης

Η προσπάθεια να «κρυφτούν» από την ψηφιακή εποχή εκδίδοντας διαβατήριο είναι το απόλυτο μνημείο άγνοιας. Το μόνο που καταφέρνουν είναι να χάνουν ώρες σε ουρές, να ξοδεύουν άσκοπα χρήματα και να κυκλοφορούν με ένα άβολο έγγραφο, έχοντας ήδη παραδώσει τα βιομετρικά τους δεδομένα στο ίδιο RFID τσιπάκι που υποτίθεται ότι πολεμούν.