Το πανηγύρι της Μηχανιώνας: Παράδοση ή ένας αναχρονιστικός θεσμός σε πολιτική ομηρία;

Κάθε χρόνο στα μέσα Αυγούστου, η Νέα Μηχανιώνα φοράει τα γιορτινά της για να τιμήσει την Παναγία. Μαζί με τη θρησκευτική κατάνυξη, όμως, επιστρέφει σταθερά και το ίδιο σκηνικό: μια απέραντη, άναρχη εμποροπανηγύρι που θυμίζει άλλες δεκαετίες.

Βρισκόμαστε στο 2026. Είναι απορίας άξιο πώς, σε μια εποχή ψηφιοποίησης και ηλεκτρονικού εμπορίου, επιμένουμε να συντηρούμε μια εικόνα με πρόχειρους πάγκους, νάιλον τέντες και πλανόδιους εμπόρους που διαθέτουν από εσώρουχα για ηλικιωμένους μέχρι χαλβάδες.

Ας είμαστε ειλικρινείς. Αυτή η εικόνα δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την ιερότητα της ημέρας, ούτε με την ανάδειξη της τοπικής μας ταυτότητας. Έχει μετατραπεί σε μια καθαρά τυποποιημένη, επαγγελματική δραστηριότητα ανθρώπων που γυρίζουν την Ελλάδα στήνοντας πρόχειρα «παζάρια». Όλο αυτό συμβαίνει χωρίς κανόνες, χωρίς αισθητική και χωρίς σεβασμό στον δημόσιο χώρο.

Το Μνημείο της Σύγχρονης Βλακείας: Στήνονται στις ουρές για διαβατήριο νομίζοντας ότι ξεγελούν το σύστημα

Το φαινόμενο των μαζικών επισκέψεων στα γραφεία διαβατηρίων της Ελληνικής Αστυνομίας αποτελεί ένα μοναδικό μνημείο σύγχρονης κοινωνικής ειρωνείας. 

Εκατοντάδες πολίτες, καθοδηγούμενοι από θεωρίες συνωμοσίας, σπεύδουν να αποφύγουν τις νέες ψηφιακές ταυτότητες. 

Το αποτέλεσμα; Μια τρύπα στο νερό, με υψηλό μάλιστα οικονομικό κόστος.

Η Ψυχολογία του «Μεγάλου Ψέματος»: Γιατί ο Εγκέφαλός μας Πιστεύει την Επαναλαμβανόμενη Αναλήθεια

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί κάποιες εξόφθαλμα ψευδείς ειδήσεις γίνονται αποδεκτές από εκατομμύρια ανθρώπους; Η απάντηση κρύβεται σε έναν σκοτεινό αλλά εξαιρετικά αποτελεσματικό συνδυασμό της ανθρώπινης ψυχολογίας: το Μεγάλο Ψέμα και τη δύναμη της επανάληψης.

Ο μηχανισμός αυτός δεν είναι νέος, αλλά στην εποχή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης έχει αποκτήσει τρομακτική ισχύ.

Η «Στολή» της Αγέλης: Γιατί οι Νέοι Μετατρέπουν τον Οπαδισμό σε Συμμορία;

Το πρώτο πράγμα που παρατηρεί κανείς αν περπατήσει στις γειτονιές των μεγάλων πόλεων είναι η απόλυτη, σχεδόν στρατιωτική ομοιομορφία των εφήβων. Ίδια κουρέματα (τα χαρακτηριστικά fades με ξυρισμένα πλάγια), ίδια oversized μαύρα ρούχα, ίδια φούτερ με κουκούλες.

Δεν πρόκειται απλώς για μια ακόμη εφήμερη τάση της μόδας. Είναι η επίσημη «στολή» των σύγχρονων αστικών φυλών (urban tribes). Για πολλούς εφήβους σήμερα, η υποστήριξη μιας ποδοσφαιρικής ομάδας δεν είναι χόμπι, αλλά ολόκληρη η ταυτότητά τους. Όταν όμως η ατομικότητα σβήνει μέσα στο σύνολο, η συμπεριφορά εύκολα ξεφεύγει προς τον τραμπουκισμό και τη συστηματική παραβατικότητα.

«Έχω δικαιώματα, όχι υποχρεώσεις»: Πώς ο άκρατος δικαιωματισμός παραλύει την εργασία και την κοινωνία

Ζούμε στην εποχή της απόλυτης έξαρσης των ατομικών απαιτήσεων. Η έννοια των δικαιωμάτων, που ιστορικά κατακτήθηκε με αγώνες για να προστατεύσει τον άνθρωπο από την αυθαιρεσία της εξουσίας, φαίνεται πως σε πολλές περιπτώσεις έχει μετατραπεί στον λεγόμενο «άκρατο δικαιωματισμό».

Πρόκειται για μια νοοτροπία όπου το άτομο προτάσσει συνεχώς το «τι δικαιούμαι», διαγράφοντας εντελώς το «τι οφείλω» ως μέλος μιας ομάδας, μιας εταιρείας ή μιας κοινωνίας.

Όταν η εικόνα νικά τη μουσική

Σκέψεις με αφορμή τη Eurovision και τη σύγχρονη κουλτούρα του θεάματος

Η μουσική υπήρξε διαχρονικά μία από τις πιο βαθιές μορφές ανθρώπινης έκφρασης. Πολύ πριν υπάρξουν τα εντυπωσιακά φώτα, τα social media, οι σκηνικές υπερπαραγωγές και οι βιομηχανίες θεάματος, ο άνθρωπος συγκινούνταν από έναν ήχο, μια μελωδία, έναν ρυθμό. Από κάτι που άγγιζε άμεσα το συναίσθημα και την ψυχή χωρίς να χρειάζεται απαραίτητα λόγια ή εικόνες.

Σήμερα όμως, συχνά δημιουργείται η αίσθηση ότι η μουσική δεν βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο. Με αφορμή διοργανώσεις όπως η Eurovision Song Contest, πολλοί αναρωτιούνται αν η ουσία της μουσικής υποχωρεί μπροστά στο θέαμα, στην εικόνα και στην εμπορικότητα.

Αρμονία, τάξη και ευπρέπεια: Η Καθημερινή Μορφή του Σεβασμού

Η αρμονία, η τάξη και η ευπρέπεια είναι έννοιες που συνδέονται στενά και περιγράφουν την οργάνωση, την ισορροπία και την ομορφιά σε ένα σύνολο. Η αρμονία αναφέρεται στην ισορροπία και την ταιριαστή συνύπαρξη των μερών. Η τάξη περιγράφει τη συστηματική διάταξη και οργάνωση. Η ευπρέπεια είναι η εμφάνιση που προκύπτει από την τάξη και την αρμονία, η ομορφιά και η κομψότητα. Ο Πλάτων οραματιζόταν την αρμονία ως προϋπόθεση της ευτυχίας, ενώ ο Αριστοτέλης έθετε το μέτρο ως αληθινό αγαθό.

Ελευθερία και Υπευθυνότητα

Αυτό που παρατηρώ στην μικρή, μαγική μας χώρα είναι ότι, αντιμετωπίζουμε την ελευθερία με τέτοιο τρόπο ώστε η έννοια της ευθύνης να μην έχει καμιά σχέση με αυτήν. 

Βασικά κανείς δεν συνδέει σε αυτό τον τόπο, την ευθύνη με την ελευθερία και μάλιστα τις περισσότερες φορές θεωρούμε ότι αυτές οι έννοιες είναι ενάντιες η μία στην άλλη. Δηλαδή θεωρούμε την ελευθερία σαν μη ανάληψη ευθυνών, και την ευθύνη σαν στέρηση της ελευθερίας.

Ψήφος σε αξίες

Πολύ συχνά με ρωτάει κόσμος τι να ψηφίσουν στις δημοτικές εκλογές (για δήμαρχο ή για δημοτικούς συμβούλους), ή τι θα ψηφίσω εγώ. Είναι όντως μπερδεμένοι γιατί βλέπουν ότι οι περισσότεροι από αυτούς, που ασκούν εξουσία για χρόνια, έχουν προσωπικό συμφέρον να παραμείνουν στην εξουσία. Γνωρίζουν επίσης πολλοί από αυτούς, άσκησαν εξουσία χωρίς υπευθυνότητα και εντιμότητα. Και φυσικά είναι γνωστό ότι η εξουσία έλκει τους χειρότερους και διαφθείρει τους καλύτερους. 

Αυτοδίδακτοι και ανίδεοι επαναστάστες

Η ανθρώπινη βλακεία είναι κυριολεκτικά ακατανίκητη. Μπέρτολτ Μπρεχτ

Κάρτα του Αντίχριστου, με τσιπάκια που θα μας κατασκοπεύουν με γεωεντοπισμό, θα μας φακελώνουν και θα έχουν και τον αριθμό 666, κλπ. Ο σκοταδισμός σ' όλο το μεγαλείο. Πρωταγωνιστές οι ίδιοι οι συνωμοσιολόγοι και οι ίδιες παραθρησκευτικές οργανώσεις, που έκαναν τα αντιεμβολιαστικά κηρυγμάτα κατά την περίοδο της πανδημίας. Χωρίς να είμαι ειδικός (αφού ούτε και αυτοί είναι) μπορώ να χαρακτηρίσω όλα αυτά τα επιχειρήματα ως ένα κάρο βλακείες που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα.

Μηχανιώνα: όπως λέμε Σεν Τροπέ

Για μια ακόμα φορά στήθηκαν τα τσαντίρια με σώβρακα, βράκες, κάλτσες, σουτιέν, κινέζικα παιχνίδια, χαλβάδες, λουκουμάδες, κλπ. Για μια ακόμα φορά στήθηκαν επιχειρήσεις – ψητοπωλεία από ποδοσφαιρικές ομάδες ή λέσχες φιλάθλων, απλά για να έχουν έσοδα οι ομάδες. Η σάρα και η μάρα, φυλακόβιοι, κλέφτες, ναρκομανείς, γύφτοι αυτές τις μέρες έχουν την τιμητική τους. Νταούλια – ζουρνάδες, ζητιανιά, κλοπές, διαρρήξεις, κατάληψη πράσινων χώρων και μετατροπή τους σε δημόσια ουρητήρια. Βρώμα, μπόχα, δυσωδία, παρακμή. Αυτή είναι η Μηχανιώνα του σήμερα με αφορμή τα εννιάμερα της Θεοτόκου. Ένα θέαμα που δεν τιμά καθόλου τον δήμο μας. Μια θρησκευτική εκδήλωση που δυστυχώς έμεινε στο παρελθόν. 

«…ραγιάδες και τα παιδιά των παιδιών σας…!»

Αφορμή για το άρθρο λοιπόν η εύλογη, μεγάλη και εσαεί απορία για τις επερχόμενες εκλογές: ΤΙ  ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ;!

Πολύς είναι ο «δεμένος» κόσμος  σε πολλά και καθημερινά, που τον «τραβούν» με τον τρόπο τους  προς κάποιο κόμμα ή παράταξη.

 Είναι η «παράδοση»  της οικογένειας, το συγγενολόι, οι φίλοι και οι «φίλοι», η «προοδευτική» παρέα στο καφενείο, οι «παραθυράκηδες», το «μπούγιο» που σίγουρα ξέρει κάτι περισσότερο, μέχρι και  η στομφώδης και γεμάτη έπαρση  φωνή της γραμματέως που τηλεφωνεί (εκλογές γαρ) από …”το πολιτικό γραφείο” του κου τάδε αρχιϋποκριτή –πολιτευτή-αρχιψεύταρου, για να διαφημίσει το λαμόγιο αφεντικό της,  πιστεύοντας μάλιστα ότι κάνει και μεγάλη… τιμή σ΄ αυτόν που δέχεται το τηλεφώνημα. 

Mα «βάζει» ακαριαίως μυαλό μόνο αν πάρει απάντηση του στυλ: «Τους χαιρετισμούς μου στον απατεώνα το αφεντικό σου».

Η μιζέρια είναι χειρότερη από την φτώχεια

«Αν θέλεις να θυμάσαι τις αναμνήσεις σου, θα πρέπει πρώτα να τις ζήσεις». Μπομπ Ντίλαν

Προχθές στο ιατρείο μου μια ασθενής μου είπε χαμογελαστά ότι εμείς οι Πόντιοι δεν είμαστε κλαψιάρηδες. Την ρώτησα τι εννοεί και μου απάντησε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι με πρόφαση την οικονομική δυσπραγία και την ακρίβεια ξεδίπλωσαν όλα τα μίζερα και μουντά συναισθήματά τους. Διόγκωση, γενίκευση, δραματοποίηση των καταστάσεων, που εκφράζονται με γκρίνια, καταστροφολογία, μεμψιμοιρία, παράπονα και κριτική. Ο θυμός και θλίψη είναι κυρίαρχα στις διαπροσωπικές σχέσεις. Η αισιοδοξία, τα χαμόγελα, τα όνειρα, τα λουλούδια, τα χρώματα σκεπάστηκαν από ένα γκρι πέπλο. 

Έξυπνες πολιτικές για τους πολίτες

Είναι πράγματι εφιαλτικό να βλέπεις καθημερινά την απώλεια ανθρώπινων ψυχών, την καταστροφή, το χάος, τις απειλές της Ρωσίας για πυρηνικό πόλεμο και τον Ζελένσκι να προτρέπει τον Δυτικό κόσμο να εμπλακεί σε μια πολεμική αντιπαράθεση με την Ρωσία ουσιαστικά να ξεκινήσει τον 3ο παγκόσμιο πόλεμος. Ανεύθυνη ή αφελής συμπεριφορά;;; Είτε πήρε υποσχέσεις για βοήθεια από την Δύση είτε όχι, έχει τεράστιες ευθύνες για την κατάσταση που βιώνουν σήμερα οι Ουκρανοί. Ένα όραμα (αν τελικά είχε όραμα) για να υλοποιηθεί χρειάζεται πάντα υπομονή, επιμονή, προετοιμασία και το σωστό timing.

Κάτι να καίει

Tο κτίριο «Άκτιο» (πρώην Κοινοτική πλαζ Αγ. Τριάδας) συνολικού εμβαδού 1.741,90 τ.μ. το οποίο έχει ένα ιδιαίτερο αισθητικό και ιστορικό ενδιαφέρον, αποδομείται σιγά σιγά από την διαβρωτική μανία του αλμυρού νερού και κυρίως από την αδιαφορία των διοικούντων του Δήμου. Η απογοητευτική εικόνα είναι αντιπροσωπευτική της παρακμιακής κατάστασης που συμβαίνει σήμερα στην Αγία Τριάδα και συνολικά στον Δήμο Θερμαϊκού.

Οπαδός: μια λέξη που μόνο ντροπή θα έπρεπε να εμπνέει

Η λέξη οπαδός (πχ μιας ομάδας, ενός κόμματος, μιας θρησκείας) είναι συνώνυμο με τον ακόλουθο και όχι με τον θαυμαστή (πχ μιας θεωρίας). Η οπαδοποίηση και ο φανατισμός ανθρώπων αφοσιωμένων σε ιδέες, πρόσωπα και άψυχα αντικείμενα έχει άμεση σχέση με τους οπαδούς - ακόλουθους. 

Ψεκασμένοι τελικά οι «ψαγμένοι»;

Μήπως εμείς είμαστε οι αφελείς ή οι ανυποψίαστοι και οι αντιεμβολιαστές είναι ψαγμένοι επαναστάτες και όχι "ψεκασμένοι"; Τελικά ποια είναι τα θέματα αντιπαράθεσης και ποιες είναι οι αντιφάσεις. 

1. Ο ιός είναι μια απλή γρίπη (δεν υπάρχει κίνδυνος και δεν πεθαίνεις από αυτόν). Πλέον δεν το ισχυρίζονται γιατί και οι ίδιοι αρρωσταίνουν και πεθαίνουν. 

2. Ο ιός υπάρχει και είναι κατασκευασμένος στα εργαστήρια. Για ποιον λόγο ; 

«Και κεραμεύς κεραμεί κοτέει». Ο κεραμέας φθονεί τον κεραμέα.

Γιώργος Νικολαίδης

(Αναφέρεται στους ομότεχνους οι οποίοι συνήθως αλληλοκατηγορούνται).

Πάλι μονοσήμαντες βολές Μαυρομάτη εναντίον Τσαμασλή. Πάλι «είπες και δεν το΄κανες», πάλι «αυτό το είχαμε ψηφίσει εμείς», πάλι «λες ψέμματα», πάλι «είσαι αφερέγγυος», πάλι «τρία πουλάκια κάθονταν», πάλι «παγόβουνα», πάλι «ενός λεπτού σιγή(!)», πάλι «χαμένα αυγά και πασχάλια», πάλι, πάλι,  πάλι…! Και στο μέσον οι συνδημότες ως αναγνώστες-μάρτυρες των ανιαρότατων και άκρως πληκτικών γραπτών του πρώην Δημάρχου  εναντίον του νυν. Το γιατί ο κ. Τσαμασλής προτιμά την σιωπή στις αναφορές σου κ. Μαυρομάτη, είναι ασφαλώς δικός του λογαριασμός. Είναι άραγε η απαξίωση;

Η άγνοια γεννά πιο συχνά την αυτοπεποίθηση από ό,τι η γνώση

• Ο βλάκας νομίζει πραγματικά ότι είναι σοφός, αλλά ο σοφός θεωρεί τον εαυτό του βλάκα - Γουίλιαμ Σαίξπηρ
• Όσο πιο χαζός είσαι, τόσο περισσότερο νομίζεις ότι δεν είσαι. 
• Υπάρχουν άνθρωποι πολύ χαζοί για να γνωρίζουν πόσο ανόητοι είναι

O Σωκράτης τον 5ο  π. Χ. αιώνα έλεγε ότι  «σοφός είναι μόνο αυτός που γνωρίζει ότι δεν γνωρίζει και όχι αυτός που νομίζει ότι γνωρίζει και έτσι αγνοεί και την ίδια του την άγνοια».

Π. Φιλόθεος Φάρος: «Τι σχέση έχει ο κλήρος με τα χρυσαφικά; Ο Χριστός κυκλοφορούσε ξυπόλητος και με έναν χιτώνα»

Εργάστηκε για χρόνια ως κληρικός και ψυχοθεραπευτής, από νοσοκομεία και κλινικές στη Βοστώνη μέχρι το εκκλησάκι του Άγιου Νικόλα του Ραγκαβά στην Πλάκα. Οι παραδοσιακοί κληρικοί, τον αποφεύγουν μετά βδελυγμίας, ενώ ο ίδιος τονίζει ότι έχουμε σκοτώσει τον Θεό μέσα μας.

Ο Πατέρας Φιλόθεος Φάρος ξεχωρίζει για την ανθρώπινη στάση του και σε νέα συνέντευξή του προκαλεί αίσθηση, λέγοντας: «Τι σχέση έχει ο κλήρος με τα χρυσαφικά; Ο Χριστός κυκλοφορούσε ξυπόλητος και με έναν χιτώνα».