Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2012

Η ελευθερία της σκέψης είναι χρήσιμη μόνο σ’ όσους διαθέτουν σκέψη

Μπορεί να έχουμε δημοκρατία και ο καθένας να έχει δικαίωμα να διαμαρτύρεται για οτιδήποτε επηρεάζει αρνητικά την ζωή του (είτε για την γενικότερη κυβερνητική πολιτική, είτε για τα χαράτσια, είτε για οτιδήποτε δεν του αρέσει), αλλά κανένας δεν έχει κανένα δικαίωμα να βρίζει και να επιβάλει την άποψή του.

Τη Τρίτη 19 Δεκεμβρίου επισκέφτηκε την πόλη μας ο υφυπουργός ναυτιλίας κος Γεωργιάδης Άδωνις. Ήρθε για να δώσει λύση σ’ ένα σοβαρό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η ΑΕΝ Μακεδονίας που βρίσκεται στην Μηχανιώνα. Έξω από το Δημαρχείο δέχθηκε φραστική επίθεση από μέλη του ΠΑΜΕ και κάποιων άλλων «ανεξάρτητων ομάδων». Ο υπουργός δείχνοντας πως τους σέβεται, ζήτησε και μίλησε σε μια αντιπροσωπεία. Τους εξήγησε τον σκοπό της επίσκεψής του. Τους ενημέρωσε ότι βρήκε χορηγό που θα διαθέσει τα χρήματα του για την επισκευή των εργαστηρίων. Προσπάθησε μάλιστα να μιλήσει στο μαινόμενο πλήθος πρόσωπο με πρόσωπο, αλλά όχι μόνο δεν τον άφησαν να μιλήσει, αλλά τον έβρισαν πατόκορφα και τον ζήτησαν να φύγει. Η επίσκεψη αυτή φαίνεται ότι απέδωσε, αφού ένα μέρος των σπουδαστών επιστρέφει από Δευτέρα 6/2/2012 στις εγκαταστάσεις της σχολής. 


Την Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου επισκέφτηκε τον Δήμο μας η Πρόεδρος της Δημοκρατικής Συμμαχίας κας Ντόρα Μπακογιάννη, στα πλαίσια της επίσκεψής της στο Κ.Υ. Μηχανιώνας, αφού πρώτα είχε συναντηθεί με τον Ιατρικό και τον Οδοντιατρικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης. Και πάλι μια ομάδα ολιγομελής αυτή την φορά την έβρισαν και προσπάθησαν να την εμποδίσουν να μιλήσει. 
Αυτό που απαιτούσε η ομάδα αυτή από εμάς τους εκλεγμένους εκπροσώπους του τόπου μας, είναι να αρνηθούμε κάθε επίσκεψη πολιτικού σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την οικονομική κρίση που περνάμε και με δική τους ευθύνη τους μας επέβαλαν. 

Η κοινωνική σημασία των μπαχαλάκηδων
Κρυμμένοι μέσα στον όχλο φωνάζουν, βρίζουν και προσπαθούν να σβήσουν κάθε διαφορετική φωνή. Χαίρονται να πετυχαίνουν αυτόν τον στόχο και φεύγουν όταν δεν το καταφέρνουν. Σε ατομικό επίπεδο οι περισσότεροι από αυτούς αδυνατούν να έρθουν σε αντιπαράθεση με την αντίθετη άποψη. 
Προσωπικά δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει κάποιοι με «επαναστατικό προσωπείο», αναιδέστατοι, να το παίζουν υπερασπιστές, φύλακες και κουμανταδόροι της ζωής μας; Έτσι αντιλαμβάνονται την δημοκρατία; 
  • Αγνοώντας και περιφρονώντας το αίσθημα του λαού και την ελευθερία του να επιλέγει ότι θέλει, όπως το θέλει και την στιγμή που το θέλει;
  • Προσβάλλοντας και βρίζοντας αναιτιολόγητα και απρόκλητα;
  • Περιφρονώντας κάθε δημοκρατική νομιμότητα και διαδικασία; 
  • Περιφρονώντας και τρομοκρατώντας οποιαδήποτε άλλη φωνή που δεν θα συμφωνούσε με την συγκεκριμένη μορφή κινητοποίησης;
Αυτή είναι μια φασιστική τρομοκρατία που την συναντάμε σε οπισθοδρομικά ολοκληρωτικά καθεστώτα. Οι δράσεις τους, όσο και αν βασίζονται σε κάποιες (ενδεχομένως) σωστές και δίκαιες αντιλήψεις για την πολιτική, τον άνθρωπο, την εργασία, την μόρφωση και το περιβάλλον, χάνουν την αξία τους, όταν η υπερβολική παρόρμηση, λόγω της ψυχολογίας του όχλου, τους οδηγεί σε πράξεις εκτός ελέγχου. Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια είναι υπεράνω της κοινωνικής και αξιοπρεπούς διαβίωσης, που όλοι μας αποζητούμε. Ο αυτοσεβασμός, η αυτογνωσία και η αυτοκυριαρχία είναι οι αρετές που πρέπει να κυριαρχούν σ’ όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας, διαφορετικά θα εκδηλωθούν ψυχικές διαταραχές με σοβαρές επιπτώσεις στην κοινωνία μας.


Κύριοι 
Όλοι μας, άλλος λιγότερο και άλλος περισσότερο, είμαστε αγανακτισμένοι γιατί όλοι μας έχουμε πληγεί από την οικονομική κρίση και την ύφεση. 
Όλοι μας αισθανόμαστε εγκλωβισμένοι, και δυσαρεστημένοι που πρέπει να κάνουμε βήματα προς τα πίσω, σ' αυτό το διεθνοποιημένο περιβάλλον που ανταγωνιζόμαστε.
Όλοι μας ξέρουμε ποιος και τι φταίει. Όλοι μας συμφωνούμε ότι οι επιλογές μας στους πολιτικούς μας και στην πολιτικής τους, είτε ήταν συνειδητές ή ασυνείδητες, είναι αυτές που μας οδήγησαν σ' αυτή την κατάντια. 
Όλοι μας αποζητάμε να ξεπεράσουμε αυτόν τον ύφαλο και να προχωρήσουμε μπροστά. 
Εκεί που ίσως διαφωνούμε είναι το κατά πόσο ο συνδικαλισμός συμμετέχει σ' αυτήν την κρίση, αλλά σίγουρα διαφωνούμε στον τρόπο αντίδρασης ή αν θέλετε στο τρόπο εκτόνωσης της οργής μας. Η οργή για την οργή δεν είναι η επιλογή της πλειοψηφίας του Ελληνικού λαού, όπως κάποιοι αρέσκονται να λένε. Οι Έλληνες έχουμε να αντιτάξουμε την αισιοδοξία, την επιμονή, την εργατικότητα και την επινοητικότητα, στην έλλειψη της προνοητικότητάς μας. Η λογική λέει ότι όταν σκαλώνει το πανωφόρι μας και δεν μπορούμε να προχωρήσουμε, τότε πάμε πίσω το ξεσκαλώνουμε και προχωράμε. Η επιλογή να το τραβήξουμε με όλη μας την δύναμη, ίσως καταστρέψει το πανωφόρι και να μείνουμε εκτεθειμένοι.
Αν εσείς πράγματι έχετε προτάσεις που βοηθούν την επίλυση των προβλημάτων μας, τότε επιχειρηματολογήστε και κερδίστε την εμπιστοσύνη του λαού. Αν όμως δεν έχετε λύσεις ή δεν μπορείτε να πείσετε τον λαό, τουλάχιστον μην τον καταστρέφετε.


Στεφανίδης Κυριάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου